Bijna achterzeiler.
Een onverwachts bezoek van een dag aan Lissabon. Omdat ik in de laatste drie jaar regelmatig tijdens mijn varende plaatsingen Lissabon mocht bezoeken had ik daar een vriendin met de mooie naam Maria de Lourdes Salgado waarmee ik ook correspondeerde. Deze keer liepen we echter onverwachts binnen, echter toen ik in de buurt van de uitgaansgelegenheden kwam liepen er een paar maten van boord me toegemoet om me te vertellen dat mijn vriendin me zocht omdat ze al gehoord had dat ons schip was binnengelopen.
Ze had me al snel in het oog en rende heel blij op me af. Het was natuurlijk razend gezellig en ze nam me 's avonds later mee naar haar appartement. Ik had haar verteld dat ik 's morgens op tijd voor zeven uur aan boord moest zijn want we zouden de volgende morgen al weer uitvaren.
Ik had echter mijn horloge niet aangepast aan de lokale tijd en door de taalbarriere was de wekker verkeerd gezet en moest ik 's morgens wel heel snel aankleden en een taxi naar boord nemen.
Ik had verschrikkelijk veel geluk want niet lang na mijn binnenkomst werd de loopplank binnen gehaald.
Mijn vlieger en beoordelaar Ab Stoel was dit niet vergeten en had in mijn beoordeling gezet dat ik me in de buitenlandse havens bezig hield met drank en vrouwen.
De Commandant van Vliet was daar echter gelukkig niet mee eens en heeft dat laten verwijderen.
Ik was in die tijd een fanatieke vrijgezel en vond dat ik van mijn vrijheid moest genieten en dit werd niet door iedereen op prijs gesteld. Ik heb in die periode dan ook een paar keer een beklag op beoordeling moeten indienen en ook gewonnen.
Ik had altijd respect voor mijn getrouwde collega's want voor hen is het leven best zwaar en gelukkig waren er ook die me het gunden zoals bijvoorbeeld bootsman Hennie Tijhuis die me een paar keer de wal op stuurde en mijn wacht overnam. Hij bleef altijd aan boord.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten